آمار رضوان
بسم الله الرحمن الرحیم

 

خاک بر سر کسی که مریض بشه و پول نداشته باشه بیمارستان خصوصی بره !

چند روز پیش همراهی مریضی رو توی اورژانس عدالتیان دیدم که داد می زد خاک بر سرتون با این بیمارستانتون که یه پنو نداره بده به مریض ما که سردشه !

از این موارد زیاد دیدم! مثلا رزیدنتی که از صبح توی فسترک بوده ، از صبح مریض دیده و فقط یه بار واسه نهار و دسشویی رفتن اتاق رو ترک کرده و حالا ساعت۷  شب هول هولکی رفته چایی بخوره یا شاید یه عصرونه مختصر  مریضی که منتظر مونده  داد بیداد راه میندازه که ما مریض بدحال داریم اونوقت دکتر رفته چیز بلومبونه؟!  خاک بر سر این بیمارستان که ۲ تا دکتر نداره توی این اتاق بذاره مریض ببینن ما تا کی منتظر باشیم؟!

یا وقتی که دستور مریض رو نوشتی و پرستار باید بیاد سرم مریض رو وصل کنه و خب اون هم ۴۰ تا مریض داره و طول میکشه همراهیش میاد به ما پزشکا که شاید از صبح همون یه لحظه رو زمین نشسته باشیم با عصبانیت میگه اینجا نشستین؟! مامان من بد حاله ! پاشو بیا سرمش رو وصل کن ! یکی دیگه ازت لگن میخواد اون یکی پتو اون یکی صورتحسابش مشکل داره اون یکی خدا زده مجاری ادرارش رو داغون خلق کرده همه شون به پزشک مراجعه میکنن و طلبکارشن!

یادمه که یه بار یکی از مریضا به یه دانشجوی خارجی غیرمسلمون که توی دانشگاه ما تحصیل میکرد گفته بود که خاک بر سرتون با این بیمارستانتون .اونم گفته بود چرا خاک بر سر من دانشجو؟! اینجا کشور شماست و اینم بیمارستان امام رضای خودتون . کشور و بیمارستان و امام رضاتون همه ش مال خودتون! ما برمیگردیم کشور خودمون!

مساله اینه که این بیمارستان دانشگاه ماست! با همین امکانات! همینقدر دانشجو میتونسته بگیره و تواناییش در جذب دانشجو همینقدر بوده مسلما ما هم استقبال میکنیم از اینکه بجای  از صبح تا شب یه تنه مریض دیدن یه دکتر دیگه هم باشه که کار ما سبک تر بشه اونوقت مثلا از صبح تا شب حداقل ۳ بار می تونیم بریم دسشویی! نه یکبار اونم دست پاچه که الان داد و بیداد مریضا هوا میره! تازه با اضافه شدن یک پزشک در حقوق ماهیانه ۳۰۰ هزارتومن ما دانشجوهای پزشکی تغییری ایجاد نمیشه .

 وقتی که من ۷ صبح میام سر کلاس توی بخش بیمارستان و یا از همون صبح کشیکم ، ساعت۱ ظهر که میشه پرستار میره خونه و شیفت پرستارای جدید میان  ولی من هنوز کشیکم ۷ بعد الظهر با حسرت به پرستارایی که دارن میرن خونه نگاه میکنم و شیفت جدید میان اما من هنوز باید مریض ببینم و تازه بحث هم بکنم باهاشون . شب ساعت ۱-۲ اونا آف میکنن و بارها شده که من ۲ ساعت هم نتوستم شب اف کنم و گاه اف هم که شدم باید درمان مریضهایی که دیشب دیدم رو توی اف برم بخونم  که صبح وقتی که استاد ازم می پرسه دیشب چه مریضایی رو دیدی و درمانشون چیه بتونم جواب بدم ! که کشیک اضافه نخورم! صبح ساعت۸ یا کشیک رو تحویل دوستت میدی یا روتیشن همونجایی و باید هنوز بمونی در هرصورت کماکان  تا۱ بعداظهر باید هنوز بعد از خستگیهای شب گذشته توی بیمارستان باشی و اموزش بگیری و یا کارهای مریضای طلبکار رو انجام بدی این تازه میشه عملا یک کشیک ۳۰ ساعته خوب اما اگه خبطی مرتکب شده باشی که کشیک اضافه خورده باشی هنوز باید در خدمت مریضای محترم باشی  اگرم که فرداش امتحان داشته باشی خونه هم که بری خبری از استراحت نیست ! باورش سخته اما ما دانشجوهای پزشکی همینطور زندگی کردیم. وقتی که رزیدنت قلب میگه با کشیک اضافه هام ۲۲ روز در ماه کشیکم(عملا یک حضور ۲۴ ساعته برای هر کشیک) شما ببینین ما چی میکشیم ۲۲ روز توی بیمارستان باشی نتونی بری خونه ات.تازه بعضی شبا که هم کشیکی هم فرداش امتحان داری دیگه بیا و درستش کن ... تازه تر اینکه باید توی کشیکت بجای درس خوندن برای امتحان فردا دختر خانم محترمی رو با ارایش انچنانی ببینی که ساعت۲ شب بادوست پسرش رفته معجون بیرجندی خورده و یا از معجون یا از لطف اقا پسر مسموم شده حالا پاهات دیگه نمیکشه ،انگشتات بخاطر امبو زدن تاول زده ، گیج خوابی، فرداش امتحان داری دختره با افاده و ناخن های لاک زده جیغ به بینیش اشاره میکنه که :  دقت کنین! بینی من عمل شده! اسیب نبینه!

یک راننده اتوبوس بعد از چند ساعت رانندگی جاش رو به کمک راننده میده؟! چون اگه تصادف کنه همه خبردار میشن و توی اخبار گندش بالا میاد اما  من دانشجوی پزشکی که هنوز در حال اموزش هستم ایا توان ۳۰ ساعت کشیک که در شرایط ایده ال ۲-۳ ساعت استراحت دارم و گاه هیچ استراحتی ندارم رو دارم؟! و تازه اونم با مریضایی که همیشه طلبکارن ... مساله اینه که اگه من اشتباهی بکنم هرز میره و توی اخبار پخش نمیشه لذا کسی به فکر نیست که یه دانشجو (اونم نه یه دکتر کارکشته و مسلط به اوضاع )ایا توانایی ۲۴ ساعت کشیک مداوم و بدون استراحت رو داره؟! آیا ممکن نیست از شدت خواب الودگی بجای منیزیوم سولفات لیدوکایین بکشه بزنه به زن باردار؟! آخه اون که هنوز دانشجو هست و نمیدونه این دو دارو ویالهایی عین هم دارن!خواب الودگی + تجربه کم = ؟ . فوقش اگه خطای بزرگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی بکنم یه تنبیه مختصر در انتظارمه مثلا کشیک اضافه یا فوقش تجدید بخش ۱ ماهه ! اونم در مقابل ۷ سال تحصیل چیزی نیست . خب مسلما من که نظام پزشکی ندارم در قبال اشتباهم  پام به دادگاه نمیرسه و محکوم نمیشم چون هنوز دانشجو هستم و ۳۰ ساعت مداوم کشیک دادم! به نظرم  همون ۱ ماه توبیخ هم زیاده .این اشتباه من جزیی از اموزشمه مگه شما دانشجوی هر رشته ای بودید در جریان آموزش اشتباه نمیکردید ؟! اونم بعد از ۲۴ ساعت و گاه ۳۰ ساعت کشیک بی وقفه؟! خجالت نکشید بگید که رشته تون طوری بوده که کشیک نمیدادید !

 

 مشکل اینه که بیمارستان تا تخت داره پذیرش داره و من بارها گفتم تا همه امکانات هست باید پذیرش بدید یعنی وقتی که دیگه پتو ندارید ولو تخت داشته باشید درخواست عدم پذیرش بدید وقتی که من پزشک دیگه نمیکشم عدم پذیرش بدید و وقتی که عدم پذیرش دادید پاش واستین و بدحال ترین مریض رو قبول نکنین در این صورت مردم یا باید برن بیمارستانهای خصوصی یا مریضشون رو ببرن خونه و یا کنار خیابون بذارنش و منتظر باشن ببینن کی می میره حالا میشه مریض رو از کنار خیابون پذیرش داد و اگه حالا مریض رو روی زمین هم بخوابونیشون راضی میشه و اون وقته که دیگه شکایت از بی پتویی نمیکنه .

 مساله اینه که ۳ -۴ سال به ما اموزشهای الکی دادن که اسم برجستگی این استخوون چیه از این ناحیه پوست که سوزن وارد بدن میشه تا از اونور بدن در میاد به ترتیب به چه چیزها برخورد میکنه!  چیزایی که اصلا به درد یک پزشک عمومی نمیخوره و وقتی که میای بیمارستان که تازه پزشکی یاد بگیری بخاطر لود بالای مریض عملا فقط کارهای مریضا رو انجام میدی بجای اینکه یه مریض میاد ببینیش بعد ببینی رزیدنت یا استاد چی براش نوشته کتابت رو باز کنی اون بیماری رو بخونی بعد پیگیری کنی ببینی تشخیص درست بوده یا نه باید بری مریض بعدی رو ببینی و شرح حال بگیری و باز مریض بعدی و باز مریض بعدی و اصلا در جریان درمان مریض قبلی قرار نمیگیری عملا تا صبح که کشیکی نه چیزی یاد میگیری نه میخوابی فقط مریض مریض و تازه مریضهای طلبکار که میگن خاک بر سرتون با این بیمارستانتون ! آقا اینجا بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی مشهده با همین امکانات شاید بشه اینطور مساله رو مطرح کرد که : خاک بر سر شما که پول ندارید برید یه بیمارستان خصوصی و بار کاری ما رو اونقدر زیاد میکنید که ما عملا سالهایی که باید چیزی یاد بگیریم رو بجاش کارهای شما رو باید انجام بدیم اگه من الان که استاد و رزیدنت بالای سرم هست چیزی یاد نگیرم فردا که فارغ التحصیل شدم و استادی بالای سرم نیست که راهنماییم کنه با ازمون و خطا روی خود شما مردم چیز یاد میگیرم.

 برای همینه که ما پزشکا بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی خدمون رو بیمه می کنیم ! والسلام.

 

+ نوشته شده در  93/05/01ساعت 8:43  توسط رضوان  |